Zgodnie z Polskim prawem (Ustawa o Lasach), dla każdego z 437 nadleśnictw, co 10 lat tworzony jest szczegółowy plan gospodarczy - tzw. Plan Urządzenia Lasu. Zanim Plan ten stanie się podstawą do prowadzenia zabiegów gospodarczych musi zostać zatwierdzony przez Ministra Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa.

Wykonanie Planu Urządzenia Lasu poprzedzone jest regulacją stanu posiadania i analizą glebowo-siedliskową.

Terenowe prace urządzeniowe obejmują między innymi:

• Pomiar sytuacji wewnętrznej w drzewostanie (wyłączenia drzewostanowe, drogi, itp.), metodami tradycyjnymi lub GPS.
• Rejestracja cech drzewostanu; dla każdego z gatunków drzew określa się: wiek, pierśnicę (średnica pnia na wysokości 1,3 m), wysokość, zwarcie koron, jakość techniczną surowca i inne.
• Opis podszytu, runa leśnego i pokrywy glebowej.
• Lokalizacja cennych przyrodniczo obiektów.
• Rejestracja naturalnych odnowień i wstępne planowanie zabiegów hodowlanych.
• Wstępne szacowanie wpływu zabiegów rębnych i pielęgnacyjnych na środowisko leśne.

Plan Urządzenia Lasu i dokumentacja uzupełniająca zawiera między innymi:

• Dokładny opis lasu oparty na oddziałach i pododdziałach leśnych.
• Opis zabiegów hodowlanych ukierunkowanych na optymalny rozwój i naturalne odnowienia lasu.
• Przewidywane zalesienia gruntów porolnych.
• Poziom przyrostu masy drzewnej oparty na tablicach przyrostu i plonie uzyskanym w poprzednich dekadach.
• Opis dobranych technik pozyskania drewna.
• Przewidywany wpływ zabiegów hodowlanych na środowisko.
• Lokalizację rzadkich i zagrożonych gatunków roślin i zwierząt oraz opis odpowiednich zabiegów ochronnych.
• Szczegółowe mapy przedstawiające, np. typ gleby i siedlisk leśnych, strukturę drzewostanu, typ i termin zabiegów gospodarczych, walory turystyczne itp..

Obecnie całość planów wraz mapami dostępna jest w formie elektronicznej, w formacie GIS.